Blog 4: Blaffende honden

Tringggg! Als ik de telefoon opneem, krijg ik de moeder van een cliënt aan de lijn met het verzoek om de deurwaarder te woord te staan die zich zojuist aan hun adres heeft gemeld. Vreemd, ik heb immers een regeling getroffen met alle schuldeisers en de aflossingen worden allemaal maandelijks voldaan, de jongeman staat immers ook onder financieel beheer. Maar goed.

De jonge kandidaat deurwaarder vertelt me waarom hij komt (een oude, door mijn voorgangster afgesproken regeling zou sinds maart j.l. niet meer zijn voldaan waardoor nu een bedrag ad. € 1.170,- terstond betaald dient te worden). Waarop ik uitleg dat de oude regeling is vervallen en ik namens de jongeman in kwestie maandelijks vrijwillig zijn aflossing heb verhoogd al komt hij daarmee onder de beslagvrije voet maar hij wil zo snel mogelijk van zijn schulden af zijn. Evenals dat deze verplichting door middel van periodieke overboekingen maandelijks wordt voldaan. Ik beloof hem echter het voor de zekerheid te controleren en te bellen met het desbetreffende kantoor alsmede de betalingsbewijzen door te mailen. Op de achtergrond hoor ik dat cliënt inmiddels ook is thuisgekomen en onrustig wordt. Vriendelijk leg ik de man uit dat mijn klant een meervoudige problematiek heeft en bezoekjes en brieven van deurwaarders en incassobureaus in het verleden tot veel onrust hebben geleid met de daarbij behorende consequenties. Moeder verzoekt hem tot 6x toe vriendelijk doch dringend om te vertrekken omdat haar zoon geïrriteerd raakt met de belofte dat de budgetcoach (ik dus) het op zal lossen. Dan wordt de verbinding verbroken.

Even later word ik teruggebeld. De deurwaarder bleef insisteren waarop zoonlief volledig over zijn toeren naar boven is gelopen en hem van daaruit een emmer water over zijn keurig nette pak heeft gegooid en de kandidaat het op een lopen heeft gezet. Het hele gezin is in rep en roer. Betaal je eindelijk je rekeningen, krijg je alsnog een deurwaarder op je dak, die zich – in ieder geval in de perceptie van de cliënt – uiterst arrogant opstelt.

Uiteraard doen deurwaarders ook gewoon hun werk. Zonder een gerechtsdeurwaarder en wettelijke maatregelen komt een economie tot stilstand. Immers durft geen organisatie dan nog een overeenkomst aan te gaan als men vervolgens maar zou moeten zien of de contractspartij de verplichting wel nakomt en op geen enkele manier afdwinging daarvan zou kunnen worden afgedwongen. Deurwaarders zelf geven aan dat ze regelmatig worden afgeblaft, verwensingen en al niet meer naar hun hoofd krijgen geslingerd en worden voorgelogen met zogenaamde betalingsbeloften. Bovendien zijn het ook ‘maar’ mensen die wel eens met het verkeerde been uit bed stappen, ruzie hebben met hun partner of doodziek zijn van een stelletje vervelende pubers thuis.

Maar blaft de klant als de deurwaarder niet bijt?? Of bijt de deurwaarder als de klant niet blaft??

In dit voorbeeld had de kandidaat deurwaarder duidelijk niet naar mij geluisterd anders had hij gehoord dat cliënt een regeling had getroffen, de jongeman door zijn aanwezigheid extreem onrustig zou worden en ik het uit zou zoeken en regelen. Bovendien had de cliënt geen herinnering, aanmaning of iets dergelijks ontvangen en dus ook nergens op kunnen (re-)ageren. Maar iedere vorm van menselijkheid was verdwenen en hij liet als een pitbull dreigend zijn scherpe tanden zien. Persistent en wellicht in de hoop op deze manier zijn doel te bereiken, echter het tegendeel was een feit. Voor de meeste mensen werkt dit averechts. Door cliënten angst aan te jagen met dreigementen in brieven/mails, komen zij steeds verder in een isolement en openen de post niet meer, doodsbang voor consequenties van hun steeds verder oplopende schulden door de hoge kosten die incassobureaus en deurwaarders in rekening brengen.

In dezen heb ik de situatie uitgezocht en contact opgenomen met het kantoor waar ik allervriendelijkst te woord werd gestaan en bleek dat door een technische storing de nieuwe regeling niet in het systeem was gezet en de betalingen bij een foutieve schuld waren afgeboekt.

Ik wil met dit voorbeeld de zwarte piet niet naar schuldenaars noch schuldeisers spelen. Integendeel. Persoonlijk merk ik in mijn contacten met deurwaarders, incassobureaus of rechtstreekse schuldeisers weinig van persistente pitbulls. Indien de situatie van de cliënt wordt uitgelegd en onderbouwd, gaan veel schuldeisers wel mee in een reële regeling en tonen begrip voor de situatie. Maar je merkt de frustratie als zij door notoire wanbetalers keer op keer met een kluitje in het riet worden gestuurd of er simpelweg nergens op gereageerd wordt. Kortom, het werkt naar twee kanten. Menselijkheid en communicatie zijn daarbij naar mijn mening cruciaal!

Mijn advies naar cliënten is om daarom altijd contact op te nemen met de schuldeiser(s) in kwestie als een rekening niet (tijdig) kan worden voldaan. Leg de situatie uit en kom met oplossingen. Schuldeisers (bedrijven, incassobureaus, deurwaarderskantoren) eisen regelmatig zo hoog mogelijke aflossingsbedragen maar wees reëel en bereken of dit haalbaar is. Deze instanties zullen te allen tijde rekening dienen te houden met de beslagvrije voet en de eventuele correcties die daarop kunnen worden toegepast.

Hoe moeilijk het soms ook kan zijn, wees geen struisvogel door acceptgiro’s, herinneringen en aanmaningen te negeren of de post überhaupt niet meer open te maken. Wettelijk is de regeling met betrekking tot incassokosten weliswaar gemaximeerd maar deze kunnen de schuld torenhoog doen oplopen. Zo wordt bijvoorbeeld een niet betaalde rekening van € 34,- nadat de betalingstermijn is verstreken en de cliënt dus in verzuim is, veelal onmiddellijk verhoogd met de wettelijke rente. Vervolgens worden ook nog incassokosten berekend (er moet wel eerst een geldige aanmaning zijn verstuurd!) met een minimum van € 40,- Dit geldt ook voor niet betaalde boetes van het CJIB; bij de eerste aanmaning wordt het oorspronkelijke bedrag al met 50% verhoogd en bij de 2e aanmaning zelfs verdubbeld. Hierdoor wordt de situatie dus steeds moeilijker en dit heeft voor de meeste mensen niet alleen financiële consequenties maar ook grote emotionele gevolgen. Indien je zelf geen contact met een schuldeiser wilt/kunt opnemen, vraag dan iemand anders je te helpen of schakel professionele hulp in.

Helaas bestaat er geen puppy-cursus voor schuldeisers en schuldenaars maar zolang we communiceren en begrip voor elkaar opbrengen, hoeven cliënten niet te blaffen en deurwaarders niet te bijten en kunnen honden gewoon gezellig, kwispelend door het huis wandelen ????