Blog 6: Zorgen over de zorgverzekering

Al meermaals heb ik aangegeven hoe schrijnend de situaties zijn die ik in praktijk tegenkom en de oorzaken die ten grondslag liggen aan de financiële problematiek nog veel verdrietiger. Scheiding, baan- of bedrijfsverlies, overbesteding, drugs- of gokverslaving, detentieverleden… een kleine greep uit de legio oorzaken.

De schulden zijn uiteenlopend maar vaak al uit handen gegeven aan incassobureaus en deurwaarders waardoor schulden nóg hoger oplopen door de extreem hoge – en in mijn perceptie buitensporige – kosten zodat het steeds moeilijker wordt om de situatie op de lossen. Eén schuldeiser die ik eigenlijk bij iedere cliënt tegenkom, is de zorgverzekeraar. Vaak is het de cliënt onduidelijk hoe de schuld zo hoog heeft kunnen oplopen en zolang men niet ziek wordt of geconfronteerd wordt met bestuursrechtelijke premies, dringt de ernst vaak niet door van een zorgachterstand.

Dus vandaar een blog over de zorgverzekering, hetgeen past in de tijd van het jaar; we worden immers allemaal overladen met nieuwe polissen, premies en voorwaarden van onze ziektekostenverzekeraars.

Zolang je maandelijks de verschuldigde premie betaalt, is er niets aan de hand. Al worden we volgend jaar wel geconfronteerd met een standaard eigen risico van maar liefst € 385,00 per persoon, mocht medische hulp noodzakelijk zijn, alsmede eventuele eigen bijdragen voor niet (volledig) vergoede medicijnen en behandelingen. Meestal valt deze rekening ook nog in de maand dat het je het slechtste uitkomt op de mat zoals na de vakantie, tijdens de feestmaand of wanneer je om andere redenen al hoge kosten hebt.

Sommige verzekeraars bieden de mogelijkheid om het eigen risico gespreid te betalen door de maandelijkse premie te verhogen en aan het einde van het jaar te verrekenen (teveel betaalde, niet gebruikte bedragen worden teruggestort) maar dit is natuurlijk ook door een goed budgetplan te realiseren.

So far so good.

Maar dan loopt het ‘opeens’ om welke reden dan ook even niet zo lekker. De premie voor de zorgverzekering kan niet geïncasseerd worden door ontoereikend saldo, de daaropvolgende herinneringsacceptgiro wordt op de stapel “dat komt volgende maand wel“ gegooid en voor je het weet, ben je 2 maanden achter met betalen. Normaliter biedt de zorgverzekeraar bij een achterstand van 2 maanden nog de mogelijkheid om een regeling te treffen om de betalingsachterstand in te lopen. Als je niet ingaat op een dergelijk voorstel volgen aanmaningen, extra kosten en waarschuwingen. Bij een achterstand van 6 maanden, meldt de zorgverzekeraar de verzekeringsnemer aan bij het Zorginstituut Nederland (CVZ) en is een bestuursrechtelijke premie verschuldigd ad. € 153,53 (2015). Deze verhoogde premie is echter geen aflossing van de achterstand maar een soort boete en zal indien mogelijk rechtstreeks van salaris of uitkering worden ingehouden of anders wordt de invordering overgedragen aan het CJIB (ook wel bekend van verkeersboetes). Wanneer op deze wijze ook niet wordt betaald, wordt door de deurwaarder een dwangbevel betekend en ten uitvoer gelegd (beslag op inboedel, loon, bankrekening, zorgtoeslag etc.). Kortom, inmiddels is de verschuldigde premie verdubbeld of verdrievoudigd door tussenkomst van alle 4 de instanties en berekende kosten (de deurwaarder namens de zorgverzekeraar, het CVZ, het CJIB en de deurwaarder namens het CJIB).

Misverstand bestaat regelmatig over het feit dat iedereen die in Nederland woont of belastingplichtig is, verplicht is om een zorgverzekering af te sluiten. Een ziektekostenverzekering is niet facultatief!

Daarnaast is het zo dat zorgverzekeraars nog andere maatregelen kunnen treffen. Zo geldt er een opzegverbod (je kunt dus niet meer switchen van verzekeringsmaatschappij), aanvullende verzekeringen kunnen worden opgezegd door de verzekeraar en indien er nota’s aan zorgverleners zijn betaald die je normaalgesproken bij de zorgverzekeraar kunt declareren, mogen zij de betaling met het openstaande saldo verrekenen. En het beslagverbod op de zorgtoeslag kent één uitzondering: de zorgverzekeraar mag wél beslag leggen op de zorgtoeslag vanwege een betalingsachterstand voor de zorgverzekering. In extreme situaties kan zelfs de ontbinding van de zorgverzekering volgen met alle consequenties van dien (want zoals gezegd, is de ziektekostenverzekering een verplichte verzekering).

Maar wat nu?

Indien reeds een achterstand is ontstaan, neem dan contact op met de zorgverzekeraar of laat iemand dat namens jou doen. Bespreek wat de mogelijkheden zijn zonder afspraken te maken die niet haalbaar/realistisch zijn. Regelmatig hoor ik namelijk van cliënten dat zij, om tijdelijk van het ‘gezeur’ af te zijn, instemmen met té hoge bedragen ter aflossing van de achterstand welke niet na te komen zijn. Als inmiddels al aanmelding als wanbetaler heeft plaatsgevonden, zal deze pas worden afgemeld zodra de totale achterstand is voldaan, inclusief kosten en eigen risico. Eerst na betaling van het volledige bedrag is de bestuursrechtelijke premie niet meer verschuldigd. Helaas is veelal ook sprake van overige schulden en blijkt het erg moeilijk om zelfstandig de problemen op te lossen en achterstanden in te lopen. Ook als er een stabilisatieovereenkomst is gesloten, een minnelijke schuldregeling is getroffen of er sprake is van toelating tot de WSNP (wet schuldsanering natuurlijke personen) wordt de verzekeringsnemer afgemeld als wanbetaler en moet er weer aan de verzekeraar worden betaald. Hiertoe dient echter contact opgenomen te worden met een professioneel hulpverlener.

Feiten:

Er zijn meer dan 120.000 verzekeringsplichtigen die geen of te weinig zorgpremie betalen. Het totale bedrag aan openstaande premies neemt maandelijks met circa 20 miljoen euro toe. Op dit moment blijkt er ruim een miljard euro aan premies open te staan!

Advies:

Bedenk dus in deze tijd niet alleen wélke verzekeraar, wélk pakket maar bovenal hoe je eventuele achterstanden kunt aflossen om ongewenste kosten en consequenties te voorkomen. Zorg voor je zorgverzekering en je budget! Een ongezonde financiële balans zorgt er voor dat alle pogingen om een situatie op het gebied van werk, gezondheid, school, opvoeding structureel te verbeteren, kansloos zijn, aldus het Kennisinstituut.