Blog 11: Trek aan de noodrem voordat het te laat is

Een ongeluk komt zelden alleen… helaas is dat vaak de harde waarheid en raken mensen van het ene probleem verzeild in het andere. Met grote regelmaat zie ik bij cliënten een aaneenschakeling van allerlei ellendige zaken, die niet zelden al ontstaan in hun vroege jeugd. Vaak wil men in eerste instantie niet erkennen dat er een probleem is, moddert maar een beetje aan, vliegt rond als een  ‘ongeleid projectiel’ , het ene gat met het andere gat vullend waardoor de schuldenlast in sneltreinvaart doordendert en ze afstevenen op een tragedie. Dreigende uithuiszetting, achtervolgd en vluchtend voor incassobureaus en deurwaarders, niet meer in staat op het werk normaal te functioneren… totdat iemand of iets aan de noodrem trekt.


Uiteraard vraag ik mezelf regelmatig af waarom mensen zolang wachten om aan de bel te trekken, hulp te vragen maar telkens kom ik tot de constatering dat velen ergens onderweg de juiste richting kwijt raken en de controle verliezen. Men heeft geen in- of overzicht meer in de financiën, schaamt zich vaak ten opzichte van familie en vrienden of komt in vervelende situaties doordat de werkgever geconfronteerd wordt met de problematiek als ziektedagen die toenemen en/of productiviteit afneemt, al dan niet in combinatie met het ontvangen van een beschikking inzake loonbeslag.

Recentelijk kwam ik in contact met een jongedame die letterlijk afstevende op het randje van de afgrond. Na overleg hebben we samen besloten dat ik haar verhaal mag gebruiken voor mijn blog omdat ze hoopt dat daardoor andere mensen eerder aan de bel trekken of beter nog, véél sneller aan de noodrem trekken en uit die denderende schuldentrein stappen. Uiteraard zijn om privacy-redenen bepaalde gegevens enigszins aangepast echter kloppen de feiten en is dit geen gefingeerde thriller… (was het maar zo, dan liet ik het verhaal eindigen als een love-story “ze leefde nog lang en gelukkig”).

Al vroeg in haar jeugd merkt Carmen dat zij anders is dan haar broers en zussen en zijn er veel onregelmatigheden thuis. Eén van haar broers maakt het dusdanig bont dat hij op jonge leeftijd uit huis wordt geplaatst. De ruzies en agressie hebben gemaakt dat zij het de normaalste zaak van de wereld vond om de boel op stelten te zetten en in haar puberteit volledig los te gaan. Op 16 jarige leeftijd moet ook zij het huis verlaten zonder begeleiding of toezicht. Hierdoor komt zij in aanraking met de verkeerde mensen en raakt (gok-)verslaafd. Zo ontstaan de eerste schulden en komt het regelmatig voor dat het salaris in het eerste het beste weekend verdwijnt waardoor zij opnieuw moet lenen bij vrienden en deze mensen hierdoor een (te) grote invloed op haar krijgen doordat zij zo afhankelijk van hun financiële steun is geworden. Echte vrienden zouden dit nooit misbruiken maar helaas… de slechten maken dat je dingen doet die niet verstandig zijn en je in nog grotere (financiële) problemen brengen.

Vele jaren later stelt ze zich uiteindelijk onder behandeling om van haar gokverslaving af te komen en weet ze haar schulden voor een deel zelfstandig op te lossen. Echter heeft er geen gedragsverandering plaatsgevonden, mist ze inzicht in haar financiën en zijn de onderliggende oorzaken (naast haar gokverslaving) niet aangepakt. Financiële problemen hebben regelmatig veel dieper liggende oorzaken die niet altijd (direct) zichtbaar zijn of herleidbaar.

Gevolg, opnieuw denderde de schuldentrein achter haar aan, bedolven onder talloze (dreig-)brieven van schuldeisers. Deze dame is zeker niet labiel of ongevoelloos waardoor dit een enorme impact op haar had, psychisch maar op den duur ook fysiek zodat werk een onmogelijke opgave was en ziektewet volgde. Helaas zocht haar werkgever geen contact met een budgetcoach, schuldhulpverlener of andere zorgverlener al wist hij van de financiële problemen en dreigende uithuiszetting. Nee, de druk werd nog hoger opgevoerd en salarisbetaling gestaakt. Op zo’n moment zouden alle sirenes moet loeien… maar helaas was deze dame zichtbaar aangetast door alle psychische, fysieke en financiële problemen en reageerden ‘beesten’ op de sirene en zetten het mes op haar keel voor hun eigen gewin. Hun slachtoffer dermate angstig en verzwakt dat ze niks kan en durft te doen….totdat je, met de laatste kracht, ergens aan de noodrem trekt, de alarmbel laat klinken.

In deze ligt de prioriteit niet meer bij het (volledig) aflossen van schulden maar stabiliteit zien te creëren in de nieuwe (nog toekomstige) situatie om samen inzicht te krijgen, gedragsveranderingen te realiseren maar gelijktijdig ook behandeling voor de psychische en fysieke problemen om recidive te voorkomen, overall controlerend door gemeente en wijkcoach, die in deze uiterst betrokken blijken te zijn.

Laat een ieder zijn eigen les trekken uit dit blog, zij het om niet te veroordelen zonder de onderliggende problematiek te kennen, zij het mede-menselijkheid of kritisch te zijn op zijn/haar eigen (financiële) situatie en aan de bel te trekken als hulp gewenst of noodzakelijk is!